HAYAT TANRININ ROMANIDIR (YAŞAYIP UNUTAMADIKLARIM)

28/3/2008 · Kategori: YASAYIP UNUTMADIKLARIM

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.

     Yolun yarısını çoktannn geçtim. Göz açıp kapayıncaya kadar  su gibi geldi geçti ömür. Neler yaşadım, neler kaybettim, nelere sahip oldum, neler elimden kuş gibi uçtu gitti….Mutlumuyum, mutsuzmu, ne zaman, nasıl öleceğim?

     Belli bir yaştan sonra bunları düşünmeye başlıyor insan.

Son bir aydır tontinimle (babama tontinim derim ben) uğraşıyoruz. 77 yaşında. Şeker hastalığı çok şey aldı götürdü ondan. Çok genç yaşta şeker hastası oldu. Son bir yıldır da iyice kötüledi. Artık ayakları pelte gibi oldu ve en önemlisi gözleri artık zar zor seçiyor..Mart ayı boyunca tam 6 ameliyat geçirdi gözlerinden.

İnsanın evlat olarak içi gidiyor. Can bu. Ata bu. Baba bu..BABA.

      En son ameliyatını geçen hafta oldu. Ameliyata girmeden ben yanındaydım. Hastaneye taksiyle gitmiştim yetişebilmek için. Babamda, annemde beni bir başka severler. En küçük olduğum için heralde…

      Babam beni  gördüğü zaman çok sevindi. “Çabuk geldin kızım” dedi Ben de “taksiyle geldim tontini yetişmek için” dedim. Hemen anneme babam “çocuğun taksi parasını verin” dedi. 

Babam paradan bahsettiği zaman orada aklıma; nerden de geldiyse? İşte çocukken yaşamış olduğum bir anım geldi..

      Anlatmak istiyorum arkadaşlar…

      7-8 yaşlarındaydım. Babam bir camide Din Görevlisi. Caminin lojmanında oturuyoruz. Lojman deyince sakın aklınıza öyle ahım şahım bir yer gelmesin. Öylesine yıkık, dökük bir evdi ki.. O evde, beni o yaşlarımda bile çok çok üzen bir şey vardı. Hiç yağmur yağmasını istemezdim. Yağdığı zaman,  sanki biz evin içinde değil de dışarıdaydık. Evin içinde üstümüze yağardı yağmur. Tas,leğen, tabak, bardak ne varsa yerde olurdu.  Açıkçası tavan olduğu gibi akıyordu. Ya geceleri çıkan ve evin içinde cirit atan fareler, sümüklüböcek ve hamam böceği…

      Yokluk insana her şartı kabullendiriyormuş..

      Evet yokluk…

      Annem didiş dikerdi. Gelinlik yatak takımları. O zamanlar çok moda olan ve yorgancıların yaptığı bir işti bu. Üstüne boncuklar dikerdik ablalarımla.. Yani ailece elbirliği ile çalışırdık. Babam iş bittiği zaman  2 eline alır ve götürürdü teslim etmeye ve üç kuruş parayla geri dönerdi sevine sevine..

      Yine böyle bir gün . takımlar bitmiş ve babam alıp götürecek.  Çok iyi hatırlıyorum …

Çocukluk işte. Dondurma almak için babamın cebinde olan 75 kuruşun 25 kuruşunu aldım.. Dolmuş parası da 75 kuruş. E  ben 25 kuruşunu alınca….Ah hiç unutmuyorum o günü..

      Babam gitti ve geldi. Ama o kadar üzgündü ki. Dolmuşa bindikten sonra paranın eksik olduğunu fark etmiş. Ne yapsın şöföre söylemiş 25 kuruş eksik olduğunu. O da “İn aşağı, paran yoksa ne biniyorsun”  demiş ve yolun ortasında atmış dolmuştan.. Babam çok mahçup olmuş. Elinde yükler, neredeyse 6-7 km. yolu yayan gitmek zorunda kalmış. Bunları anlatırken ben o çocuk halimle isyan, üzüntü, mahçubiyet ve suçluluk duygularını öylesine derin yaşamışım ki, bugün hala hatırlayabiliyorum.

      Babam “kim aldı parayı cebimden” diye sorunca söyledim. Çok azar işittim, çok kızdı bana…

“Hay  zıkkım yeseydim dondurma yiyeceğime”

      İçimde hala dert olan bir şey var. O şöför babamı nasıl indirebildi, nasıl bir gönül, nasıl bir yürek taşıyordu .. Kötü olmak çok zordur. Nasıl bu kadar zor olan bir şeyi becerebildi ki… Biliyorum babam o eksik olan parayı son kuruşuna kadar öderdi…

      Hastanede bunlar geldi aklıma.. Düşündüm, düşündüm, çok üzüldüm.

HAYAT TANRININ ROMANIDIR.

BİZ SADECE BU ROMANDAKİ OYUNCULARIZ.

YAZILAN NE İSE ONU OYNUYORUZ.

İTİRAZ YOK... BİRGÜN ELBET SONU GELECEK…. 

Bir Tek Kalbin Kırılmasını Önleyebilirsem,

Boşuna Yaşamış Olmayacağım,

Bir Yaşamdan Acıyı Alabilirsem,

Ya Da Acıyı Hafifletebilirsem,

Ya Da Birkaç Ardıç Kuşunu Yeniden Yuvaya Koyabilirsem,

Boşuna Yaşamış Olmayacağım…..

                                                                 E  DİCKİNSON

Kalıcı Bağlantı Yorum (9) Yorum yaz!Arkadasina Gönder!

9 yorum yazilmistir

ilk önce babacina cok cok gecmis olsun :(( biliyorum seker hastaligi cokkkk zor :((( .. canim cok özür dilerim, vallahi girip dolaniyorum bloglarinizi hemencik, ama hic yorum birakmadim biliyorum:( insan bir selam verir demi... biliyorum hataliyim... 2 sinavin vardi, onlarin stresleri üzerindemdeydi... ama ALLAH`a sükür bitti gecti ve basardim :) ögrenmis oldugum meslegimi yükseltmek istedim, seviye olarak, artik hem a$i danismani hemde kalite-yönetim-görevlisiyim :)yazini okudum, yine cok duygulandim ... Hayatini bizimle paylasman cok güzel, ve bir okadarda aslinda büyük bir cesaret, herkes yapamyiyor ... benimde aklima birsey geldi, söförün davranisini okudugumda... Burada ögrenim zamanimda bir dogumu görmeyi cok istiyordum, patrnum izin vermemisdi, cok kücüksün daha , senin icin bir sok olabilir diye ... iyi tamam dedim , ve türkiyeye geldigimimde bir hastaneye gidip orayarica ettim ... etmes olaydim !!
bir bayan vardi , dogum yapti ... daha sonra.... doktor bey geldi , personel odasinda sohbet ediyorduk, dogum yapan bayanin esi geldi .. doktor bey paraya ayarlayamadim yarin sabah getirsem diye rica etti, gercekten rica etti !!! fakat inanirmisin öyle bir terslediki anlatamam sana, agzim acik kaldi, kala kaldim öylece ... ya tamam anliyorum haklilar, sonusta onlarda isini yapiyorlar, ama kardesim sen o insani niye hor kullaniyorsun !! Yazik günah degilmi, daha nazik bir sekilde söyleyemezmi .. he bak simdi aklima geldi , ebe ne diyor biliyormusun dogum daki kadina: Bayirip aglayayip durma adam gibi dogurcaksan dogur senimi cekicez !! Sakin yanlis anlasilmasin, ben türkiyeyi suclamiyorum, burdada , baska ülkelerdede binlerce böyle insanlar var malesef ... ama hayatimda yasadigim en kötü , bana aci veren, kalbimin dayanamadigi bir olaydi bu ... ne derler , tatli söz yilani bile deliginden cikarir (umarim dogru yazmisimdir) .. yani ... of bilmiyorum ne desem, yazikkkk....
ama sakin unutulmasin !! NE OLDUM DEMEMELI NE OLUCAM DEMELI !!!!!!!
kocaman öpüldün canimmmmm

Bağlantıi »

Yorum yazmakta çok geciktim...özür dilerim.
Her şeyden önce babacığına çok çok geçöiş olsum canım.
Ama sen o zaman çocukmuşsun...suçluluk dumana gerek yok ki...
O otobüs şöförü çok hain miş...Hain olmak,kötü olmak çok zor bir şey...
Bayaa bir efor sarfetmek gerektirir herhalde.Zavallı şoför:))Acımak lazım bence böylelerine...
Anlatımın çok güzel Ayşe'ciğim.Bir kitap yazsana...gerçekten.
Sevgilerimle çok güzel bir hafta sonu geçirmeni diliyorum.

Bağlantıi »

Harika bir yazı.Bence " kötü olmak gerçekten zor olmalı, iyi olmak çok kolay."....:)
Sevgiyle.

Bağlantıi »

yaşam kimilerine güllük gülüstanlık hayata birsıfır önde başlatıyor. kiminede dikenli bir yol çiziyor.bence buyolda yürüyenler daha kıymetli.yaşamı ögreniyorlar vekıymetini bilmeyi ögreniyorlar.sevgiveselamlar.ank o güzel insanada geçmişler olsun diyorum..

Bağlantıi »

çok üzüldüm inan, (bu arada bizlerle paylaştığın için de sağol) babacığına çok çok geçmiş olsun diyorum, Allah sağlık ve uzun ömürler versin, o dolmuş şoförüne ne diyeyim! insanlıktan zerrece nasip almamış! yazıklar olsun, sen çocuk olduğun için suçluluk hissetme, çocukluk olabilir çok doğal, baban o şoför öyle yapmamış olsaydı zaten sana kızmazdı bile eminim...sevgilerimle

Bağlantıi »

GÜZEL DESTEGIN ICIN COK TESEKKÜR EDERIM,MALESEF DÜN YORUMUNA HEMEN GERI DÖNEMEDIM.KENDIMI O KADAR HALSIZ HISSEDIYORDUMKI SON YADADIKLARIM BENDE YORGUNLUK YARATTI!!!
EMEGEI BU KODAR KOLAY HARCAYANLARA DAHA FAZLA SESSIZ KALAMADIM.
TEKRAR COK TESEKKÜR EDIYORUM,SEVGI VE SELAMLARIMI BIRAKIYORUM.
IYI HAFTA SONLARI DILERIM.

Bağlantıi »

Sade anlatımınızı,gerçekleri paylaşımınızı,hatıraları
korkusuzca sunuşunuzu alkışlıyorum.
Yaşlı Baba'ya ,yaşlı Ata'ya selam ola ,geçmişler ola...

Sevgiler size...

Bağlantıi »

Selam Hayırlı Günler Güzel Sağlıklı bir Hafta sonu Tatili Geçirmenizi temenni ederim. sevgiyle saygıyla vede sağlıkla mutlu esen kalın Allaha emanet olun,Yaşantınızda ve Çalışmalarınızda Gelecek günlerinizin geçmişinizden vede bugununuzden daha iyi olmasını diler sevgimle ve saygımla kalınız

Şükrü Yılmaz
Antaka-Hatay

http://sukruyilmaz.net
http://sukruyilmaz.blogcu.com

YALNIZIM

Hasret denizinde okudum yalnız kalmayı
Senden uzakta seninle yaşamayı
Sensizliğin en zor anlarını buldum
Şimdi oğrendim yalnız kaldığımı

Bitmez tükenmezmiş yıllarım
Aşılmaz olmuş yokluğunda günlerim
Bilmezdim bukadar acı var yüreğimde
Şimdi öğrendim yalnız olduğumu

Gönül limanında tanıdım seni
Kendimi buldum demir attığım rıhtımda
Sensizlıği öğrendim ağla yalnızlığımda
Şimdi öğrendim yalnız olduğumu

Yinede anmam adını seninle buldum kendimi
Satırların arasında kalmış sevdamı
Yine yoksun diye yazdım duvarlara
Şimdi öğrendim yalnız olduğumu

Adam gibi sevmeyi öğrendim ibrahim sadriden
Ayrılığı öğrendim ahmet selçuk ilkandan
Yalnız kaldığımı hissettim sen gittiğinde
Şimdi anladım mısralarım yetim siirlerim öksüz benim
Öğrendim yalnız olduğumu satırlarımda

Alıntı:İbrahim Bayrak
http://www.siirkolik.com/siir_oku.asp?id=11533&baslik=Yaln%FDz%FDm

Bağlantıi »

İnsanlık denen şey işte böyle ya olsun arkadaşım elinekini ver de dedirtir yada in aşağı paran yoksa binmede..yüreğine sağlık arkadaşım...

Bağlantıi »